Hoe glans te meten met een glansmeter

Glans (Gloss) is een essentieel onderdeel van hoe onze ogen de vorm en vorm van dingen interpreteren. De afwerking van een product, de textuur ervan en de manier waarop een monster wordt belicht en gezien, kunnen allemaal van invloed zijn op de indruk van glans. Oppervlakken met een hoge reflectiviteit worden gezien als glanzend, glanzend of glanzend, terwijl oppervlakken met een lagere reflectie worden beschouwd als een halfglanzende of matte afwerking.

Er zijn een paar verschillende methoden die kunnen worden gebruikt om de glans te evalueren. Met behulp van een stukje optische apparatuur dat bekend staat als een glansmeter is een van de methoden. Een glansmeter geeft gekwantificeerde glansmetingen, weergegeven in glanseenheden (GU).

Hoe glans te meten

De glans wordt beoordeeld door een lichtstraal met consistente intensiteit onder een vooraf bepaalde hoek op een testoppervlak te laten schijnen en vervolgens de hoeveelheid licht te observeren die door het oppervlak wordt gereflecteerd vanuit dezelfde hoek als de lichtstraal. Er wordt een glansmeter gebruikt om het niveau van de spiegelreflectie van dit materiaal te bepalen. Verschillende oppervlakken hebben verschillende reflecterende hoeken nodig.

Hoog glans: Heldere reflecties van afbeeldingen worden geproduceerd door oppervlakken die een oogverblindende of zeer gepolijste kwaliteit hebben. Deze specifieke reflectie wordt veroorzaakt wanneer het licht dat op het oppervlak valt, in een spiegelende richting weerkaatst.

Semi- en matte glans: Oppervlakken met een halfglanzende of matte afwerking reflecteren beelden met minder scherpe details en minder intense helderheid. Licht reflecteert niet alleen in een spiegelende richting op halfglanzende of matte oppervlakken, maar verspreidt zich ook, waardoor het gereflecteerde beeld er diffuser uitziet dan spiegelend.

Figuur: Glansmeter

De juiste hoek kiezen voor glansmeting

Glans wordt gekwantificeerd in termen van de hoeveelheid licht die door een oppervlak wordt gereflecteerd in vergelijking met een referentiestandaard voor gepolijst glas. Glanseenheden zijn de standaard voor het meten van glans (GU). De invalshoek en de kenmerken van het oppervlak spelen een belangrijke rol bij het bepalen van de hoeveelheid licht die erop wordt gereflecteerd.

Mat, halfglans en hoogglans zijn de drie verschillende glansniveaus. Beginnend met een glansmeter die is aangepast op een invalshoek van zestig graden is de beste manier om de meethoek te selecteren die de meest nauwkeurige resultaten oplevert.

Als het resultaat tussen 10 en 70 GU ligt, wordt aangenomen dat de coating een “halfglanzende” afwerking heeft en moet de glansmeter bij het meten in een hoek van 60° worden ingesteld. Als het resultaat minder dan 10GU is, wordt aangenomen dat het product een “lage glans” heeft en moet de glansmeter zo worden afgesteld dat deze onder een hoek van 85° afleest. Als het resultaat echter groter is dan 70GU, wordt aangenomen dat het product een “hoge glans” heeft en moet de glansmeter zo worden afgesteld dat deze onder een hoek van 20° afleest.

85% reflectie

Hoewel de schaal van de Glanseenheid (GU) lineair is, zijn de meetbereiken voor elke invalshoek verschillend: 0–2000GU voor 20°, 0–1000GU voor 60° en 0–160GU voor 85°.
Het percentage reflectie wordt berekend door de hoeveelheid lichtenergie te vergelijken die wordt verzonden en ontvangen door een glansmeter. Deze waarde wordt vervolgens uitgedrukt als een percentage van het volledige meetbereik van de invalshoek, en de waarde wordt weergegeven als een percentage ten opzichte van de geselecteerde invalshoek.

Een glansmeter gekalibreerd op 20 graden heeft een meetbereik van 0 tot 2000 GU; daarom zou een waarde van 1000 GU bij 20 graden worden uitgedrukt als 50%20, terwijl een waarde van 500 GU zou worden uitgedrukt als 25%20. Een waarde van 500 GU bij 60°, maar deze zou worden weergegeven als 50%60, aangezien het meetbereik voor de 60° 0–1000 GU is. Hoe glanzender het oppervlak is, hoe dichter de waarde precies 100% zal zijn.

Er zijn verschillende stoffen die meetwaarden kunnen hebben die hoger zijn dan 100GU. Enkele voorbeelden van deze stoffen zijn heldere kunststoffen en vernissen. Metalen met een hoge mate van reflectiviteit kunnen glansniveaus hebben tot wel 2000GU. Bovendien kan de waarde van de meting bij transparante materialen verhoogd zijn vanwege de vele reflecties in de bulk van het materiaal, waardoor dit kan ontstaan. In elk van deze omstandigheden is het gebruikelijk om de bevindingen van de metingen te beschrijven in termen van het reflectiepercentage.

Waas (HU)

Waas zorgt voor een afname van het contrast dat wordt gereflecteerd en zorgt ervoor dat er 'halo's' ontstaan ​​rond de lichtbronnen die worden gereflecteerd, waardoor de visuele kwaliteit aanzienlijk afneemt.
In overeenstemming met ASTM D4039 wordt de term ‘waas’ gedefinieerd binnen de LISUN Glansmeter als het numerieke verschil dat bestaat tussen de spiegelreflectie gemeten bij 60 graden en 20 graden.
Dit wordt gemeten in Haze Units (HU).

Glansmeters (ook Glansmeters)

LISUN biedt een complete selectie glansmeters met enkele, dubbele en drievoudige hoek, evenals DOI-meters. Deze instrumenten evalueren de glans, het reflectiepercentage en de waas van een verscheidenheid aan verschillende oppervlakken.
De LISUN De AGM-500Pro glansmeter is verkrijgbaar als een basisglansmeter voor beginners op 60 graden of als een geavanceerde glansmeter met één, twee of drie hoeken, die respectievelijk waas en reflectiepercentage kan detecteren.