Analytische optische detector – colorimeter, glansmeter

De kleurmeter en glansmeter ontwikkeld en geproduceerd zijn optische testinstrumenten. De reden waarom deze instrumenten het kleurverschil, de glans, de kleurkwaliteit en de beeldhelderheid van verschillende producten kunnen meten, is te wijten aan de optische principes van hun interne ontwerp. Het leren van optische kennis is zeer nuttig voor het gebruik en de analyse van kleurverschilmeters en glansmeters. Mensen kunnen zien dat kleur en lichtdichtheid onafscheidelijk zijn. Alleen in het zichtbare spectrum kunnen we kleur duidelijk zien met het blote oog. Over het algemeen bedraagt ​​de golflengte van zichtbaar licht die het menselijk oog kan voelen 400 nm (paars) tot 700 nm (rood), en het zichtbare spectrum is een klein deel van het gehele elektromagnetische spectrum.

Er zijn duizenden kleuren in de wereld, waaronder rood, groen en blauw bekend als de drie primaire kleuren. Veranderingen in de verhouding tussen rood, groen en blauw kunnen meerdere kleuren produceren, en een gelijke menging van de drie kan wit reproduceren.

Het concept van complementaire kleur: De kleur die wordt gevormd door kleur X van wit af te trekken, wordt de complementaire kleur van kleur X genoemd.
Wit rood=cyaan cyaan
Wit Groen=Magenta magenta
Wit blauw=geelgeel
Wit Rood Groen Blauw=Zwart

Complementaire kleurkenmerken: Wanneer we een X-complementair kleurenfilter gebruiken, zullen we ontdekken dat de primaire kleur die overeenkomt met de complementaire kleur eruit wordt gefilterd.

Namen van primaire kleuren en bijbehorende complementaire kleuren:

Naam van primaire kleur en complementaire kleur

Er zijn twee manieren om kleurreproductie te bereiken:
Toevoeging van primaire kleuren: Alle drie de primaire kleuren worden toegevoegd om wit te vormen, en eventuele twee primaire kleuren worden toegevoegd om complementaire kleuren te vormen die niet deelnemen aan de synthese.

Primaire kleurtoevoeging

Aftrekken van primaire kleuren: Alle drie complementaire kleuren worden toegevoegd om zwart te vormen, en twee complementaire kleuren worden toegevoegd om een ​​primaire kleur te vormen die niet deelneemt aan de synthese.

Primaire kleuraftrekken

Bij deze twee methoden is de toevoeging van primaire kleuren relatief eenvoudig, dat wil zeggen de toevoeging van andere kleuren die worden gevormd door de toevoeging van primaire kleuren. Deze methode wordt in de praktijk echter zelden gebruikt; De methode voor het aftrekken van primaire kleuren is het aftrekken van de corresponderende primaire kleur van wit om andere kleuren te vormen, dat wil zeggen het gebruik van complementaire kleuren om over elkaar heen te leggen om andere kleuren te vormen. Het komt relatief vaak voor in toepassingen.

We hebben de kennis van kleur hierboven geïntroduceerd, maar in feite worden kleurdefinities en -concepten niet veel gebruikt in chromatische aberratiemeters, glansmeters en andere instrumenten. Het zijn hooguit optische concepten. Hieronder lichten we de optische kennis kort toe.

De wet van lineaire voortplanting van licht: Licht plant zich in een rechte lijn voort in een uniform medium.

De wet van Fermat is de eerste overweging bij de ontwikkeling van glansmeters. De zogenaamde wet van Fermat verwijst naar het feit dat wanneer een lichtbundel zich voortplant in vacuüm of lucht, medium A doorstuurt naar het grensvlak van medium B. Deze lichtbundel wordt over het algemeen verdeeld in twee soorten lichtbundels: reflectie en breking.

Reflectiewet: De reflectiehoek is gelijk aan de invalshoek, en i (reflectiehoek)=i '(invalshoek).

De helderheid van het spiegeloppervlak hangt af van het gezichtspunt, en de helderheid van het oppervlak varieert afhankelijk van de kijkhoek. Dit is de reden waarom de huidige glansmeter is verdeeld in 20 °, 60 °, 85 °, 120 ° en andere hoeken.

In feite is het meetprincipe van een glansmeter een ideaal diffuus oppervlak dat invallend licht gelijkmatig in alle richtingen reflecteert, en de helderheid ervan is onafhankelijk van het gezichtspunt en is constant.

Brekingswet: n1 sin i=n2 sin r

De brekingsindex van elk medium ten opzichte van vacuüm wordt de absolute brekingsindex van het medium genoemd, ook wel de brekingsindex genoemd. In de formule vertegenwoordigen n1 en n2 respectievelijk de brekingsindices van de twee media.

Het fenomeen lichtbreking wordt veroorzaakt door de verschillende voortplantingssnelheden van licht in verschillende media. De brekingsindex hangt af van de eigenschappen van twee verschillende media en de golflengte van licht.

De absolute brekingsindex van een medium in een ideaal vacuüm is: n=c/v (c is de lichtsnelheid in het vacuüm, en v is de lichtsnelheid in het medium)

Uit de bovenstaande formule kunnen we zien dat in een medium met een grote brekingsindex de lichtsnelheid relatief laag is; In een medium met een kleine brekingsindex is de lichtsnelheid relatief hoog.

Diffractie van licht: Tijdens de voortplanting van licht, wanneer licht obstakels tegenkomt, zal het afwijken van de rechte lijn, wat diffractie van licht wordt genoemd. Door de korte golflengte van licht is het moeilijk om diffractieverschijnselen in het dagelijks leven waar te nemen. Diffractie zorgt er niet alleen voor dat de geometrische schaduw van een object zijn duidelijke omtrek verliest, maar produceert ook een reeks heldere en donkere lijnen aan de randen.

Relatief complexe optische kennis wordt vaak gebruikt in onze colorimeters. We weten allemaal dat colorimeters een optisch kleurdetectieapparaat zijn dat is ontwikkeld op basis van optische principes en kleurdetectie-optica. Dit instrument heeft een zeer complexe interne structuur en is een precisie-instrument. Er zijn veel toepassingen van optische theorie. We kunnen deze zien in "Analyseprincipe van chromatograaf".

Focus

Wanneer lichtstralen parallel aan de optische as een bolle lens binnenkomen, zou de ideale lens moeten zijn dat alle lichtstralen in een punt samenkomen en zich vervolgens in een conische vorm verspreiden. Dit punt waar alle lichtstralen samenkomen, wordt het brandpunt genoemd.

Cirkel van verspreiding

Voor en na het brandpunt begint het licht zich te verzamelen en te verspreiden, en het beeld van het punt wordt wazig, waardoor een vergrote cirkel ontstaat die diffusiecirkel wordt genoemd.

Verschillende fabrikanten en filmgebieden hebben verschillende numerieke definities van de toegestane diffusiecirkel.

Het beeld dat door het menselijk oog wordt waargenomen, hangt sterk samen met de vergroting en de kijkafstand. De toegestane spreidingscirkel voor een 35 mm fotografische lens is ongeveer 1/1000 tot 1/1500 van de diagonale lengte van het negatief. Het uitgangspunt is dat het beeld wordt vergroot tot een foto van 5×7 inch met een kijkafstand van 25-30 cm.

Diepte van het veld

Er is een toegestane spreidingscirkel voor en na het brandpunt, en de beeldvervaging op het onderoppervlak ligt binnen het toegestane bereik van de spreidingscirkel. De afstand tussen deze twee diffusiecirkels wordt scherptediepte genoemd, dat wil zeggen de scherptediepte waarbij het beeld nog een duidelijk bereik heeft voor en na het onderwerp (focus).

De scherptediepte varieert afhankelijk van de brandpuntsafstand, de diafragmawaarde en de opnameafstand van de lens. Voor vaste brandpuntsafstanden en opnameafstanden geldt: hoe kleiner het gebruikte diafragma, hoe groter de scherptediepte.

Op basis van de camerahouder wordt de afstand van het brandpunt tot de bijna toegestane spreidingscirkel de voorgronddiepte genoemd, en de afstand van het brandpunt tot de veraf toegestane spreidingscirkel wordt de velddiepte genoemd.

Hoe groter de lensopening, hoe kleiner de scherptediepte; Hoe langer de brandpuntsafstand van de lens, hoe kleiner de scherptediepte; Hoe korter de brandpuntsafstand, hoe groter de scherptediepte; Hoe dichter de schietafstand, hoe kleiner de scherptediepte. Vergeleken met instrumenten met relatief complexe interne resultaten zoals colorimeters en glossometers, is het relatief eenvoudig om kleurenlichtbakken en transmissielichtbakken te gebruiken. De belangrijkste optische principes die zij toepassen zijn de kleurtemperatuur, golflengte en verlichtingssterkte van licht. Door deze factoren te combineren, wordt kleurvergelijking uitgevoerd.

Glans meter AGM-580 worden voornamelijk gebruikt bij de oppervlakteglansmeting van verf, kunststof, metaal, keramiek, bouwmaterialen. Het voldoet aan de DIN67530, ISO2813, ASTM D523, JIS Z8741, BS 3900 Deel D5, JJG696 normen enzovoort.

AGM-580_Glansmeter met 3 hoeken (20, 60 en 85º)

Draagbare colorimeter/chromameter is een innovatief kleurmeetinstrument met krachtige configuratie om kleurmeting eenvoudiger en professioneler te maken; Het ondersteunt Bluetooth om verbinding te maken met Android- en ISO-apparaten. Portable Colorimeter/Chroma Meter neemt je mee naar een nieuwe wereld van kleurbeheer; Het kan op grote schaal worden gebruikt om kleurwaarde, kleurverschilwaarde te meten en vergelijkbare kleuren te vinden van kleurenkaarten voor de grafische industrie, verfindustrie, textielindustrie, enz.

CD-320PRO_Draagbare colorimeter/chromameter